Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι μια απλή βόλτα στο σούπερ μάρκετ θα με συγκλόνιζε τόσο. Εκείνη τη μέρα ένιωσα αόρατη, αδύναμη και εξαρτημένη, ενώ πάντα ήμουν δυνατή και ανεξάρτητη. Αυτό το γεγονός με ανάγκασε να αναρωτηθώ για τα γηρατειά, την αξιοπρέπεια και αν είμαι ακόμα κάτι παραπάνω από ένα πρόβλημα για τους άλλους.
Η ιστορία μου ξεκινά με μια ερώτηση που με διαλύει: γιατί η μητέρα μου έδειχνε πάντα προτίμηση στην αδελφή μου; Μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε οικογενειακές εντάσεις, ανείπωτα μυστικά και το βάρος της σύγκρισης. Τώρα, στα εβδομήντα μου, αναρωτιέμαι αν τελικά βρήκα ποτέ τη δική μου φωνή ή αν έμεινα για πάντα στη σκιά της Ελένης.
Μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, η υγεία μου άρχισε να χειροτερεύει απροσδόκητα. Στα 68 μου, αναγκάστηκα να δω κατάματα την αλήθεια για τα παιδιά μου: με φρόντιζαν μόνο για την κληρονομιά. Η ιστορία μου είναι μια κραυγή αγωνίας, προδοσίας και τελικά αυτογνωσίας.