Όλα ξεκίνησαν ένα βράδυ με μια φωνή που έσπασε τη σιωπή του σπιτιού. Είμαι ο Λεωνίδας Παπαγεωργίου, ένας άντρας που νόμιζε πως τα είχε όλα, μέχρι που η Ελένη, η νεαρή οικιακή βοηθός, άλλαξε για πάντα τη ζωή μου. Μέσα σε λίγους μήνες, βρέθηκα αντιμέτωπος με την οικογένειά μου, τα μυστικά του παρελθόντος και το ίδιο μου το μέλλον.
Ένα κυριακάτικο πρωινό, με μια τσάντα γεμάτη φαγητό και αγάπη, στάθηκα μπροστά στην πόρτα του γιου μου, αλλά δεν μου άνοιξε. Όλη μου τη ζωή θυσιάστηκα για εκείνον, όμως τώρα νιώθω μόνο ψύχρα και μοναξιά. Αυτή είναι η ιστορία μου, μια προσπάθεια να καταλάβω πού χάσαμε ο ένας τον άλλον και αν η αγάπη αρκεί.
Από μικρή ζούσα στη σκιά της οικογένειάς μου, πνιγμένη από τις απαιτήσεις και την απληστία τους. Όταν με την Άννα αποκτήσαμε το δικό μας σπίτι στα βουνά της Ροδόπης, οι συγγενείς μας το μετέτρεψαν σε δικό τους ξενοδοχείο. Ώσπου μια μέρα, αποφασίσαμε να πούμε «φτάνει» και να διεκδικήσουμε ξανά τη ζωή μας.
Όλα ξεκίνησαν όταν δέχτηκα να παντρευτώ τον Μάριο, τον καλύτερο υπάλληλο της εταιρείας του πατέρα μου. Πίστευα πως ζούσα ένα παραμύθι, αλλά γρήγορα ανακάλυψα ψέματα, προδοσίες και κρυφά κίνητρα. Αυτή είναι η ιστορία της μάχης μου για την ευτυχία και το θάρρος να επιλέξω την αγάπη αντί για τις προσδοκίες των άλλων.
Ονομάζομαι Μαρία και πάντα πίστευα πως η οικογένεια είναι το παν. Όμως, όταν ο γιος μου ο Νίκος παντρεύτηκε τη Σοφία, όλα άλλαξαν. Τώρα στέκομαι μπροστά στα συντρίμμια της σχέσης μας και αναρωτιέμαι πώς φτάσαμε ως εδώ.
Έξι χρόνια φρόντιζα τη γιαγιά του άντρα μου, ενώ η πεθερά μου δούλευε στη Γερμανία. Όταν γύρισε, όλα άλλαξαν και ένιωσα προδομένη και αόρατη. Τώρα αναρωτιέμαι αν αξίζει να παλέψω για τον γάμο μας ή να βρω ξανά τον εαυτό μου.
Ένα βράδυ, άκουσα τυχαία τον γιο μου να σχεδιάζει να με στείλει σε γηροκομείο και να γράψει το σπίτι στο όνομά του. Η προδοσία και ο φόβος με παρέλυσαν, αλλά ήξερα πως έπρεπε να παλέψω για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και το δικαίωμά μου στο σπίτι μου. Αυτή είναι η ιστορία της μάχης μου, της αξιοπρέπειας και της αλήθειας που πονά.
Όλα ξεκίνησαν τη μέρα που, εξαντλημένη και στα όρια μου, είπα στην κυρία Μαρία πως δεν μπορώ πια να είμαι το κορίτσι για όλες τις δουλειές της. Για χρόνια τη βοηθούσα, ενώ η κόρη της, η Ιωάννα, ερχόταν σπάνια από την Αθήνα. Αυτή είναι η ιστορία μου για τα όρια, την ενοχή και τον αόρατο αγώνα κάθε γυναίκας που προσπαθεί να είναι καλή γειτόνισσα, κόρη και μάνα ταυτόχρονα.
Στα εβδομήντα μου χρόνια, ανακάλυψα πως η μοναξιά δεν είναι η σιωπή ενός άδειου σπιτιού, αλλά ο θόρυβος ενός σπιτιού όπου κανείς δεν περιμένει τη φωνή σου. Η ιστορία μου είναι μια εξομολόγηση για τη φθορά της οικογένειας, τα καθημερινά μικράπικρα και την προσπάθεια να κρατήσω την αξιοπρέπειά μου. Αναρωτιέμαι αν μπορεί κανείς να ξαναβρεί τον εαυτό του όταν όλοι γύρω του έχουν πάψει να τον βλέπουν.
Με λένε Ελένη και πάντα ήξερα τι ήθελα στη ζωή. Όταν παντρεύτηκα τον Νίκο, του άφησα τον έλεγχο των οικονομικών μας, παρόλο που εγώ έφερνα τα περισσότερα χρήματα στο σπίτι. Σήμερα, ανάμεσά μας υψώνεται ένας τοίχος σιωπής και αναρωτιέμαι αν υπάρχει ακόμα ελπίδα για εμάς.
Είμαι η Ελένη, 60 χρονών, χήρα και άνεργη εδώ και τρία χρόνια. Η κόρη μου, η Μαρίκα, έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ που ούτε στα γενέθλιά της δεν με κάλεσε. Αναρωτιέμαι πού έκανα λάθος και αν υπάρχει ακόμα ελπίδα να ξαναβρούμε η μία την άλλη.
Η καλύτερή μου φίλη, η Μαρία, έγινε πρόσφατα μητέρα και όλα άλλαξαν. Η σχέση μας, που κάποτε ήταν αδιάσπαστη, άρχισε να φθείρεται καθώς εκείνη αφιέρωσε όλο της τον εαυτό στο παιδί της, ξεχνώντας εμένα και τον εαυτό της. Αναρωτιέμαι αν η φιλία μας θα αντέξει ή αν πρέπει να αποδεχτώ το τέλος της.