Μια νύχτα καταιγίδας, αντιμετώπισα τον άντρα μου, τον Νίκο, για την απουσία του: πάντα στη μάνα του ή βυθισμένος στη δουλειά. Η μητρότητα έγινε μια σιωπηλή μάχη ενάντια στη μοναξιά και την αδιαφορία. Αυτή είναι η ιστορία του πώς αναζήτησα τη φωνή μου μέσα σε μια οικογένεια που δεν είχε χώρο για μένα.
Με λένε Ελένη. Ο άντρας μου, ο Νίκος, μπροστά σε όλη την οικογένεια, είπε πως οι γονείς του βοηθούν πάντα περισσότερο από τους δικούς μου. Αυτή είναι η ιστορία για το πώς μια φράση μπορεί να ξεσκεπάσει παλιές πληγές και να φέρει τα πάνω κάτω.
Η ζωή μου άλλαξε τη μέρα που ο άντρας μου είπε στη μητέρα του ότι δεν μπορούμε πια να τη στηρίζουμε οικονομικά. Η σχέση μας δοκιμάστηκε, τα λόγια της πεθεράς μου με πλήγωσαν, και η οικογένειά μας βρέθηκε σε κρίση. Τώρα αναρωτιέμαι: Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια μάνα για το παιδί της και πού τελειώνει η υποχρέωση των παιδιών απέναντι στους γονείς;
Με λένε Ελένη και η ζωή μου άλλαξε όταν η πεθερά μου ζήτησε να της δώσουμε όλες μας τις οικονομίες με αντάλλαγμα το σπίτι που κάποτε θα ανήκε στην κόρη μας. Ανάμεσα σε οικογενειακές ίντριγκες, αγωνίες για το παιδί και την αγάπη για τη δουλειά μου, βρέθηκα διχασμένη ανάμεσα στη δική μου ευτυχία και τις προσδοκίες των άλλων. Αυτή είναι η προσπάθειά μου να βρω τον εαυτό μου μέσα στη δίνη των ξένων σχεδίων.