Ως μητέρα σε μια φτωχή γειτονιά της Αθήνας, αφηγούμαι το βράδυ που δεν είχα τίποτα να προσφέρω στα παιδιά μου για βραδινό. Η ιστορία μου μιλά για την καθημερινή πάλη, τη ντροπή και τα όρια της μητρικής αγάπης. Ίσως κι εσύ αναγνωρίσεις τον εαυτό σου στη σιωπή μου, όταν τα παιδιά μου κοιμούνται πεινασμένα κι εγώ κλαίω αθόρυβα.