Από παιδί θυμάμαι τη Μαρία, τη γειτόνισσά μας στην Καλαμαριά, που πάντα πεινούσε και ζούσε στη σκιά του πατέρα της, βυθισμένου στο αλκοόλ. Η ιστορία μου είναι γεμάτη ανημποριά, ενοχές και το διαρκές ερώτημα αν μπορείς πραγματικά να βοηθήσεις κάποιον που πνίγεται στα λάθη των άλλων. Ίσως τελικά η συμπόνια να μην είναι αρκετή, όταν ο κόσμος γύρω σου αρνείται να αλλάξει.