Με λένε Αιμιλία και πάντα ζούσα στη σκιά των οικογενειακών προσδοκιών. Η μητέρα και η αδελφή μου βασίζονταν σε μένα για τα πάντα, μέχρι που ξέχασα τι σημαίνει να είμαι ευτυχισμένη. Τώρα αναρωτιέμαι αν έχω το δικαίωμα να ζήσω τη δική μου ζωή ή αν πρέπει να κουβαλάω για πάντα το βάρος της δικής τους άνεσης.
Η ιστορία της αδελφής μου, της Μαρίας, που αφιέρωσε όλη της τη ζωή στα παιδιά της μετά την εγκατάλειψη από τον άντρα της. Όταν όμως η μοίρα της χτύπησε την πόρτα με μια σοβαρή ασθένεια, τα παιδιά της έμειναν μακριά, αφήνοντάς την μόνη. Μέσα από τον δικό μου πόνο και τις αναμνήσεις, αναρωτιέμαι τι σημαίνει πραγματικά οικογένεια.
Η ιστορία μου ξεκινά με μια προδοσία που δεν περίμενα ποτέ από τη μητέρα μου. Εξαιτίας της αδυναμίας της στην αδελφή μου, τα δικά μου παιδιά βρέθηκαν στο περιθώριο. Μέσα από συγκρούσεις, δάκρυα και σιωπές, αναρωτιέμαι αν η αγάπη μιας μάνας μπορεί να μοιραστεί δίκαια.
