Κάτω από την Ίδια Στέγη: Μια Ιστορία για τη Ζήλια, την Οικογένεια και τη Συγχώρεση στη Σκιά της Κρίσης
Με λένε Μαρία και ποτέ δεν φανταζόμουν πως η ζήλια και η απληστία θα μπορούσαν να διαλύσουν ό,τι χτίζαμε ως οικογένεια. Όταν ο άντρας μου, ο Νίκος, κι εγώ σώσαμε τη μητέρα του, την κυρία Ελένη, από το κρύο και τη μοναξιά, αναγκαστήκαμε να κόψουμε κάθε επαφή με τον αδερφό του, τον Πέτρο, και τη γυναίκα του, τη Σοφία. Οι πληγές είναι βαθιές και η συγχώρεση μοιάζει τόσο μακρινή όσο τα ξέγνοιαστα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας στη Χαλκιδική.